اگر مالک یا متصرف ملکی هستید که برای دسترسی به خیابان، کوچه، زمین کشاورزی یا راه عمومی ناچارید از مسیر ملک مجاور عبور کنید، «حق عبور و مرور» میتواند برای شما حیاتی باشد. ممانعت از حق عبور و مرور زمانی رخ میدهد که شخصی با بستن راه، ایجاد مانع یا جلوگیری عملی، استفاده شما از این حق را مختل کند. این موضوع در بسیاری از اختلافات ملکی، راههای مشاع، حق ارتفاق و مسیرهای عرفی روستایی دیده میشود و اگر درست پیگیری نشود، هم زمان از دست میرود و هم ممکن است مسیر عبور بهمرور تغییر داده شود.
در اولین نگاه، پرسش اصلی مردم این است: ممانعت از حق عبور و مرور چیست؟ پاسخ کوتاه و صریح این است: هر اقدامی که مانع استفاده دارنده حق از مسیر عبورِ قانونی، قراردادی یا عرفی شود. این حق گاهی در سند یا قرارداد آمده، گاهی با سابقه عبور مستمر و عرف محل ثابت میشود. تفاوت این دعوا با «مزاحمت» در این است که در مزاحمت، راه کاملاً بسته نمیشود اما عبور سخت یا محدود میشود؛ در حالیکه در ممانعت، عملاً استفاده از حق عبور متوقف یا بسیار دشوار میگردد. همچنین با «تصرف عدوانی» هم تفاوت دارد؛ تصرف عدوانی بیشتر درباره تصرف ملک دیگری است، اما اینجا تمرکز روی جلوگیری از یک حق ارتفاقی مانند حق عبور است.
ممانعت از حق عبور و مرور در قانون مدنی (حق ارتفاق)
حق عبور در حقوق ایران غالباً ذیل «حق ارتفاق» بررسی میشود. قانون مدنی در مواد مربوط به ارتفاق (از جمله مواد ۹۳ تا ۱۰۱) به حقوقی اشاره میکند که برای یک ملک در ملک دیگر برقرار میشود؛ مثل حق عبور، حق مجرای آب یا حق شرب. حق عبور ممکن است قراردادی باشد (مثلاً در مبایعهنامه، صلحنامه یا تقسیمنامه ذکر شده) یا عرفی باشد (یعنی سالها مسیر مشخصی برای تردد وجود داشته و اهالی یا مالکین بر آن شناخت داشتهاند). در هر دو حالت، اگر شخصی مانع استفاده شود، موضوع میتواند مصداق ممانعت از حق عبور و مرور باشد.
نکته مهم این است که دادگاه معمولاً میخواهد بداند: این حق از کجا آمده است؟ سند رسمی؟ قرارداد عادی؟ یا عرف و سابقه طولانی؟ پس در عمل، دعوا بر محور «اثبات حق عبور در دادگاه» میچرخد. به همین دلیل، جمعآوری دلیل و انتخاب عنوان دعوا از همان ابتدا اهمیت دارد. موسسه حقوقی راهیان عدالت توصیه میکند قبل از هر اقدام، مسیر دقیق حق عبور، سابقه استفاده، و ادله قابل ارائه بررسی شود. برای مشاوره و بررسی پرونده میتوانید با 09121304085 تماس بگیرید.
چه زمانی ممانعت از حق عبور و مرور محقق میشود؟
ممانعت از حق عبور و مرور شکلهای مختلفی دارد، اما چند حالت پرتکرار آن عبارت است از:
بستن راه عبور با قفل، زنجیر، درب، دیوار کوتاه یا هر مانع ثابت.
ایجاد مانع فیزیکی مثل قرار دادن مصالح ساختمانی، خودرو، نخاله، گلدانهای بزرگ یا ایجاد شیب و دستانداز عمدی.
تهدید یا جلوگیری عملی؛ مثلاً نگهبان یا مالک مجاور اجازه عبور ندهد، یا با ایجاد درگیری مانع تردد شود.
تغییر مسیر عرفی عبور؛ گاهی راه قدیمی را میبندند و میگویند «از مسیر دیگری برو»، در حالی که مسیر جایگزین نامتعارف، طولانی یا خطرناک است یا اساساً حق عبور شما روی همان مسیر قبلی بوده است.
در همه این حالتها، دادگاه به «میزان مانع» و «اثر آن بر استفاده از حق» نگاه میکند. اگر صرفاً سختی ایجاد شده باشد ممکن است عنوان «مزاحمت و ممانعت از حق عبور» مطرح شود، اما اگر عبور عملاً غیرممکن یا بسیار محدود شده باشد، رفع ممانعت از حق عبور محور اصلی دادخواست خواهد بود.
ممانعت از حق عبور و مرور دعوای حقوقی است یا جرم؟
بیشتر پروندههای ممانعت از حق عبور و مرور از جنس دعوای حقوقی هستند؛ یعنی دارنده حق از دادگاه میخواهد حکم به رفع مانع و برقراری امکان عبور بدهد. با این حال، در برخی شرایط ممکن است جنبه کیفری هم مطرح شود، ولی تشخیص اینکه «شکایت کیفری» بهتر است یا «دادخواست حقوقی»، وابسته به جزئیات پرونده است: نوع عمل، شدت جلوگیری، وجود دلایل، و هدف شما (رفع فوری مانع یا پیگیری مجازات). تفاوت مهم این دو مسیر در این است که در دادخواست حقوقی، تمرکز بر احقاق حق و رفع مانع است، اما در شکایت کیفری بحث مسئولیت کیفری و مجازات مطرح میشود.
اگر هدف اصلی شما باز شدن راه و استفاده مجدد باشد، معمولاً پیگیری حقوقی و در موارد لازم درخواست دستور موقت (برای جلوگیری از ادامه انسداد تا زمان صدور رأی) میتواند مهم باشد. برای انتخاب مسیر درست، پیشنهاد میشود قبل از هر اقدامی با کارشناس حقوقی مشورت کنید؛ برای هماهنگی مشاوره با وکیل حقوقی تهران 09121304085 تماس بگیرید.
دادگاه صالح برای رسیدگی به دعوای ممانعت از حق عبور
در بسیاری از دعاوی ملکی، صلاحیت دادگاه محل وقوع ملک اهمیت محوری دارد. در دعوای ممانعت از حق عبور و مرور نیز غالباً باید در مرجعی اقدام شود که ملک و مسیر عبور در حوزه آن قرار دارد. بسته به ارزش خواسته و شرایط، ممکن است موضوع ابتدا در شورای حل اختلاف یا مستقیماً در دادگاه حقوقی مطرح شود. در راههای مشاع یا مسیرهای روستایی، تشخیص مرجع صالح و حتی تعیین دقیق پلاک ثبتی و محدوده مسیر، نقش کلیدی در جلوگیری از رد دعوا یا اطاله رسیدگی دارد. یکی از اشتباهات رایج این است که خواهان، بدون بررسی دقیق، دعوا را در مرجع نامرتبط یا با خواسته ناقص طرح میکند.
مدارک لازم برای اثبات حق عبور و مرور
برای موفقیت در پرونده، صرف ادعا کافی نیست و باید «حق عبور» و «ممانعت» هر دو قابل اثبات باشد. مهمترین مدارک عبارتاند از:
1) سند مالکیت
اگر در سند رسمی شما حق عبور قید شده باشد (یا در سوابق ثبتی و توصیف حدود)، کار اثبات بسیار سادهتر میشود. با این حال، نبودن عبارت حق عبور در سند به معنای تمام شدن کار نیست.
2) استشهادیه محلی
در موارد عرفی، استشهادیه از اهالی محل یا افراد مطلع میتواند نشان دهد مسیر عبور سالها مورد استفاده بوده است. متن استشهادیه باید دقیق، همسو و قابل پیگیری باشد.
3) نقشه ثبتی و کارشناسی
نقشههای UTM، کروکی کارشناسی و سوابق ثبتی کمک میکند مسیر عبور روی زمین و روی نقشه منطبق شود. در بسیاری از پروندهها، اختلاف دقیقاً روی این نقطه است که «راه کجا بوده و الان کجا بسته شده».
4) سابقه عبور مستمر
عکسها، فیلمها، پیامها، رسیدهای مرتبط با رفتوآمد، یا هر سندی که نشان دهد عبور شما مداوم بوده، در اثبات کمک میکند.
5) قرارداد یا توافق قبلی
اگر حق عبور در تقسیمنامه، صورتجلسه توافق، صلحنامه یا حتی نوشته عادی آمده باشد، میتواند مبنای استناد قرار گیرد.
نمونه دادخواست ممانعت از حق عبور و مرور (کوتاه و قابل ثبت)
خواهان: …
خوانده: …
خواسته: صدور حکم به رفع ممانعت از حق عبور و مرور و الزام خوانده به رفع مانع از مسیر عبور واقع در … (نشانی/پلاک ثبتی …) به انضمام هزینه دادرسی و خسارات قانونی.
دلایل و منضمات: سند مالکیت/قرارداد، استشهادیه محلی، تصاویر و فیلم، نقشه و کروکی، نظریه کارشناسی (در صورت وجود)، گواهی کلانتری/شورای محل (در صورت وجود).
شرح دادخواست: اینجانب مالک/متصرف ملک واقع در … میباشم و از گذشته از مسیر عبور واقع در ملک/محدوده خوانده برای دسترسی به ملک خود استفاده میکردهام. اخیراً خوانده با (بستن راه/ایجاد مانع/جلوگیری عملی) موجب ممانعت از حق عبور و مرور شده و امکان تردد را سلب نموده است. لذا با تقدیم این دادخواست، صدور حکم بر رفع ممانعت و اعاده وضع به حالت سابق مورد استدعاست.
جرم بستن راه کشاورزی
راههای کشاورزی یکی از مهمترین بخشهای زیرساختهای روستایی و کشاورزی هستند که دسترسی به زمینهای زراعی و باغات را فراهم میکنند. بستن این راهها، چه از سوی مالکین زمینهای مجاور و چه از سوی افراد دیگر، میتواند مشکلات جدی برای کشاورزان ایجاد کند. این عمل از منظر قانونی جرم محسوب میشود و متخلفان میتوانند تحت پیگرد قضایی قرار گیرند.
بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 690 قانون مجازات اسلامی، بستن راه کشاورزی که باعث محرومیت افراد از حق عبور و مرور به زمینهای کشاورزی شود، جرم است و مجازاتهایی از قبیل رفع مانع، جبران خسارت و حتی حبس برای آن در نظر گرفته شده است.
یکی از نکات مهم در این زمینه، توجه به حق ارتفاق است. اگر راه کشاورزی به عنوان یک حق ارتفاق ثبت شده باشد، مالکین زمینهای مجاور یا هر شخص دیگری حق بستن یا محدود کردن آن را ندارند. کشاورزان میتوانند با طرح دعوی در دادگاه، خواهان رفع مانع و مطالبه خسارت شوند.
در صورتی که با چنین مشکلی مواجه هستید و نیاز به راهنمایی حقوقی دارید، وکلای باتجربه موسسه حقوقی راهیان عدالت آماده ارائه مشاوره تخصصی به شما هستند. جهت دریافت مشاوره با شماره 09121304085 تماس بگیرید و از خدمات حرفهای ما بهرهمند شوید.
ممانعت از حق عبور و مرور به چه معنی می باشد؟
ممانعت از حق عبور و مرور نوعی مزاحمت برای کسانی می باشد که حق عبور از ملک یا زمینی را دارند اما شخصی دیگر مانع از عبور و مرور آن فرد می شود، در این مورد شخص مکان را تصرف نکرده است فقط مانعی جهت استفاده فرد از حق قانونی خودش می باشد. در کل ممانعت در این تعریف به معنی ضمانت کردن اجرای روشی می باشد که در مواد 97 قانون به این صورت می باشد:
“هر زمان که شخصی از گذشته در ملک یا مکانی حق راه عبور و مرور به زمین یا ملک خود را داشته است شخص صاحب ملک یا زمین قادر نخواهد بود از عبور و مرور آن فرد ممانعت نماید و همینطور دیگر حقوق از جمله: حق عبور شبکه آب، برق و ..”

ارکان ممانعت از حق عبور و مرور چگونه است؟
جهت تنظیم شکایت در رابطه با ممانعت از حق عبور و مرور باید مدارک و اسنادی را جهت ارائه و گرفتن حق قانونی خود در دست داشته باشید که از آن طریق بتوان به حق قانونی خود رسید. از جمله این مدارک و سوابق عبارتند از: سابقه استفاده از ملک و عبور و مرور در مکان یا ملک مورد نظر، ثابت کردن وجود موانع جدید و وجود شاهدان می باشد.
شخص خواهان در خصوص ایجاد مزاحمت و ممانعت از حقوق خود باید ثابت نماید که موضوع شکایت پیش از ایجاد مزاحمت در اختیار و استفاده آن شخص بوده و در وصف مالکیت ملک مورد نظر می شود گفت: احتیاجی نیست مالکیت و قانونی بودن تصاحب سوابق شخص خواهان کسب گردد، حتی تقاضای خلاف این مورد نیز از طرف شخص خوانده مورد قبول نخواهد بود، و از طرفی نیز اگر سلطه شخص بر ملک یا حقش ثابت نشود یا تسلط او گسسته و یا قابل قبول برای هیچ شخصی نباشد، همینطور اگر مالکیت و حق او در شک و تردید قرار گیرد و شاهدانی در خصوص شهادت از حقوق فرد وجود نداشته باشد، همچین موردی از نظر قانون مالکیت محصوب نمی گردد.
ایجاد موانع را که ایجاد کردن مانع و یا به وجود آوردن شرایطی جهت جلوگیری از استفاده از چیزی می باشد که در اصطلاح الزام است که هر نوع کار و عللی که جهت پیشگیری از استفاده و بهره بردن خواهان از حق قانونی خود به کار گیرد را تعریف نمود. در این صورت هر گونه عملی که استفاده از حقوق حاصل یا بهره بردن خواهان را محدود نماید در مالکیت شکایت جلوگیری از حق می باشد.

ممانعت از حق عبور و مرور چه حکمی دارد؟
ایجاد مزاحمت و جلوگیری از حق در مواد 690 قانون مجازات یک نوع جرم می باشد و البته با در نظر گرفتن و رعایت کردن شروط موجود در مواد ذکر شده که اطلاع می دهد هر شخصی با استفاده از صحنه سازی از جمله: کشیدن دیوار، جا بجا نمودن فاصله و مرز مورد نظر، از بین بردن مرز، ایجاد چاه، زراعت و مانند این موارد اقدام به تهیه شواهد و آثار نماید، مجازات او به 30 روز الی یک سال زندان محکوم می گردد و دادگاه وظیفه دارد حکم به رفع مزاحمت در حق عبور و مرور و لاغیر دهد.
در صورتی که این مزاحمت بعد از اجرای حکم و رای دادگاه مجددا صورت گیرد و مانع از حق عبور و مرور شوند مجازات آنها به حکم کیفری تبدیل خواهد شد، به شکلی که این مورد در مواد 693 کتاب قانون این گونه مطرح شده است که اگر شخصی توسط حکم داده شده از طرف دادگاه به صورتی که در هیچ شرایطی قابل تجدید نظر نباشد محکوم به ایجاد مزاحمت و یا رفع مانع باشد پس از انجام حکم دادگاه مجددا ایجاد مزاحمت نماید به غیر از حکم رفع ممانعت مجازات به زندان از 6 ماه الی 2 سال می گردد.
تفاوت دعوای ممانعت از حق عبور با مزاحمت ملکی
در «مزاحمت»، خوانده راه را کاملاً نمیبندد اما عبور را سخت میکند؛ مثل ایجاد صدا، ریختن مصالح در بخشی از مسیر یا محدود کردن عبور در ساعات مشخص. در «ممانعت»، اصل عبور یا بخش اصلی آن متوقف میشود. اشتباه رایج این است که افراد بهجای عنوان درست، دعوای دیگری طرح میکنند و در نهایت به دلیل عدم انطباق خواسته با واقعیت، پرونده طولانی یا رد میشود.
اشتباهات رایج در دعوای ممانعت از حق عبور و مرور
- عدم اثبات سابقه عبور و تکیه صرف بر ادعا
- طرح دعوا در مرجع اشتباه یا با خواسته مبهم
- فقدان نقشه و کروکی و نامشخص بودن مسیر
- انتخاب نادرست عنوان دعوا (مزاحمت، تصرف عدوانی یا دعاوی دیگر)
سوالات متداول
آیا حق عبور بدون سند هم قابل اثبات است؟
بله، با عرف محل، سابقه عبور مستمر، شهادت و نظر کارشناسی.
اگر راه عبور عرفی باشد، امکان شکایت وجود دارد؟
بله، در صورت اثبات عرف و استمرار استفاده.
آیا میتوان دستور موقت گرفت؟
در برخی پروندهها، برای جلوگیری از ادامه انسداد قابل پیگیری است.
مدت زمان رسیدگی چقدر است؟
بسته به شلوغی شعبه، نیاز به کارشناسی و اعتراضها متفاوت است.
مشاوره تخصصی ممانعت از حق عبور و مرور
پروندههای ممانعت از حق عبور و مرور بسیار وابسته به جزئیات، نقشه، سابقه و نحوه طرح دعوا هستند و نمیتوان نتیجه قطعی برای همه موارد گفت. برای بررسی شرایط شما و انتخاب مسیر درست (دادخواست حقوقی، شکایت، یا دستور موقت)، با موسسه حقوقی راهیان عدالت تماس بگیرید: 09121304085