نمونه لایحه دفاعیه تهمت و افترا

با سلام خدمت شما عزیزان، امروز در نظر داریم درباره موضوع  نمونه لایحه دفاعیه تهمت و افترا که یک موضوع حقوقی، قضایی می باشد با شما عزیزان گفت و گو کنیم؛ به همین منظور چند سوال برای راحت تر کردن فهم مطالب طرح کرده ایم.

به یاد داشته باشید که بهتر است برای انجام و مشاوره حقوقی خود با هر عنوانی به یک دفتر وکالت معتبر مراجعه کنید. پیشنهاد ما گروه وکلای راهیان عدالت می باشد.

لایحه دفاعیه تهمت و افترا چیست؟

چگونه می توانیم در مقابل توهین، تهمت و افترا از خود دفاع کنیم؟

تهمت و افترا چه جرایمی را به دنبال خواهد داشت؟

ما پیشنهاد می کنیم در ادامه مطالب که پاسخ سوالات را می دهیم؛ با دقت هرچه تمام تر مطالب را مطالعه نمایید.

نمونه متن لایحه دفاعیه تهمت و افترا

تهمت و افترا به‌عنوان یکی از جرائم حیثیتی، می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به شخصیت و اعتبار افراد وارد کند. در چنین پرونده‌هایی، تنظیم یک لایحه دفاعیه محکم و مستند، نقش مهمی در دفاع از حقوق متهم یا شاکی دارد.

در لایحه دفاعیه تهمت و افترا، ابتدا باید جزئیات کامل اتهام مطرح‌شده بررسی و تحلیل شود. سپس، با استناد به مواد قانونی مرتبط، نظیر ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، مدارک و شواهدی ارائه گردد که ثابت کند ادعای طرف مقابل نادرست بوده یا سوءنیتی در کار نبوده است.

برای نمونه، اگر متهم ادعا کند که گفته‌های مورد اتهام، صرفاً اظهار نظر یا انتقاد سازنده بوده است، این ادعا باید با مستندات و شواهد کافی پشتیبانی شود. همچنین، تأکید بر نبود سوءنیت در بیان اظهارات می‌تواند تأثیر بسزایی در کاهش مسئولیت کیفری داشته باشد.

شما می‌توانید برای دریافت مشاوره تخصصی و تنظیم لایحه دفاعیه خود با موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

 

لایحه دفاعیه تهمت و افترا چیست؟

افترا از نظر لغوی به این معناست که به ناحق، کسی را مورد تهمت قرار دهند و یا کارهای ناروا و نامشروع به وی نسبت دهند.

همچنین افترا از نظر حقوقی به این معنی می باشد که جرم یا عمل مجرمانه ای را به شخص بی گناهی نسبت دهند.

در اکثر جوامع مختلف، افترا کاری وقیحانه محسوب می شود؛ در تعالیم اسلامی نیز، افترا یکی از گناهان کبیره محسوب می شود.

لایحه دفاعیه به افراد کمک می کند که در صورت مورد توهین و تهمت قرار گرفتن بتوانند به کمک یک وکیل مدافع از خود دفاع نمایند.

در واقع تهمت و توهین از جمله جرایمی می باشد که باعث لطمه زدن به آبروی افراد می شود.

حال این جرم هنگامی رخ می دهد که، عملی را که در قوانین اساسی کشور جرم می باشد را به شخصی نصبت دهند.

در پرونده‌های تهمت و افترا، لایحه دفاعیه به‌عنوان یک سند رسمی در دادگاه مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند تأثیر بسزایی در نتیجه پرونده داشته باشد. این لایحه باید با دقت و براساس اصول حقوقی نوشته شود.
لایحه دفاعیه معمولاً شامل بخش‌های زیر است:

1. شرح موضوع: توضیح دقیق اتهام وارده و شرایط پیرامون آن.
2. استناد قانونی: ارجاع به مواد قانونی مرتبط، از جمله مواد ۶۹۷ و ۶۹۹ قانون مجازات اسلامی.
3. ارائه شواهد: مدارک و مستنداتی که از ادعای شما حمایت می‌کند.
   برای تهیه لایحه دفاعیه‌ای که به‌طور کامل از حقوق شما پشتیبانی کند، با وکلای متخصص موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

نمونه لایحه تهمت و افترا

لایحه تهمت و افترا باید به گونه‌ای تهیه شود که تمام زوایای پرونده را پوشش دهد و از حقوق فرد مدعی یا متهم به بهترین شکل ممکن دفاع کند. این لایحه شامل بخش‌های مختلفی است: معرفی طرفین، شرح دقیق ماجرا، استناد به مواد قانونی و ارائه دلایل و شواهد.

برای مثال، در صورتی که شما به تهمت و افترا متهم شده‌اید، باید دلایلی ارائه دهید که نشان دهد اظهارات شما در چهارچوب آزادی بیان بوده و بدون سوءنیت ایراد شده است. از طرف دیگر، اگر قصد شکایت دارید، باید بتوانید اثبات کنید که ادعای طرف مقابل به آبروی شما لطمه زده و فاقد صحت بوده است.

برای جلوگیری از اشتباهات احتمالی و کسب بهترین نتیجه، بهتر است تهیه لایحه خود را به وکلای مجرب بسپارید. موسسه حقوقی ملی وکیل آماده ارائه خدمات حرفه‌ای در این زمینه است. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

استنادهای قانونی در دفاع از افترا

در یک «لایحه دفاعیه افترا»، مهم‌ترین کار این است که دفاع شما از حالت کلی‌گویی خارج شود و به مواد قانونی مشخص گره بخورد. در حقوق کیفری ایران، افترا معمولاً وقتی مطرح می‌شود که فردی صریحاً ارتکاب جرم را به دیگری نسبت بدهد، بدون اینکه بتواند آن را ثابت کند. برای همین، دفاع مؤثر غالباً روی چند محور می‌چرخد: «اصلاً افترا محقق شده یا نه؟»، «انتساب جرم صریح بوده یا مبهم؟»، «نسبت‌دهنده قصد انتساب داشته؟»، و «آیا ادله‌ای برای اثبات وجود دارد؟».

از نظر استنادی، اولین پایه دفاع، مقررات مربوط به افترا در قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات) است؛ چون تعریف و مجازات افترا در همین بخش آمده و نشان می‌دهد که هر حرف تندی افترا نیست. دومین دسته استنادها، قانون آیین دادرسی کیفری است؛ جایی که درباره بار اثبات، ارزش ادله، و اصول رسیدگی صحبت می‌کند. در لایحه، شما می‌توانید با تکیه بر اصول دادرسی منصفانه، از دادگاه بخواهید ادعای شاکی را با معیارهای دقیق بررسی کند و صرف برداشت ذهنی را برای محکومیت کافی نداند.

یک نکته کلیدی برای دفاع: اگر شما گفته‌اید «فلانی دزد است» با «فلانی در این پرونده حق مرا خورده» فرق دارد. جمله دوم ممکن است جنبه حقوقی/مدنی داشته باشد، اما الزاماً «نسبت دادن جرم مشخص» نیست. همچنین اگر گفته شما در قالب نقل قول، گزارش به مرجع رسمی یا طرح شکایت بوده، باید بررسی شود که آیا شرایط قانونی افترا فراهم است یا خیر؛ چون دفاع در اینجا می‌تواند بر «قصد و شرایط بیان» تکیه کند.

تفاوت افترا، تهمت و توهین

خیلی از پرونده‌ها به این دلیل پیچیده می‌شوند که شاکی یا حتی متهم، واژه‌ها را به جای هم به کار می‌برد: «تهمت»، «افترا» و «توهین» در زبان روزمره نزدیک‌اند، اما از نظر حقوقی مرزهای مهمی دارند. اگر این تفاوت‌ها را در لایحه دفاعیه روشن کنید، ممکن است مسیر پرونده عوض شود؛ چون عنوان اتهام، روی نوع دفاع و حتی مجازات اثر دارد.

افترا معمولاً یعنی شما به شخص دیگری ارتکاب یک جرم مشخص را نسبت بدهید؛ مثل اینکه بگویید «فلانی جعل کرده» یا «رشوه گرفته». رکن اصلی افترا این است که انتساب، ماهیت کیفری داشته باشد و قابل بررسی به عنوان «جرم» باشد. در بسیاری از پرونده‌ها، دفاع قوی این است که نشان بدهید عبارتی که گفته شده، «نسبت دادن جرم معین» نیست یا صراحت لازم را ندارد.

تهمت در گفتار عمومی، به هر نسبت ناروا گفته می‌شود، اما در ادبیات حقوقی خیلی وقت‌ها یا به افترا نزدیک می‌شود یا در قالب «نسبت خلاف واقع» تحلیل می‌گردد. در عملِ دادگاه، اگر شاکی عنوان «تهمت» را مطرح کند، مرجع رسیدگی دنبال این می‌رود که آیا از نظر قانونی مصداق افترا هست یا توهین یا اصلاً عنوان کیفری ندارد. بنابراین در لایحه دفاعیه، بهتر است شما به جای بحث لفظی، روی ارکان قانونی عنوان درست تمرکز کنید.

توهین مسیر متفاوتی دارد: توهین یعنی به کار بردن الفاظ یا رفتار موهن که شخصیت فرد را هدف می‌گیرد، بدون اینکه الزاماً جرمی به او نسبت داده شود. مثال ساده: گفتن الفاظ رکیک می‌تواند توهین باشد، حتی اگر هیچ «اتهام جرم» در آن نباشد. پس اگر موضوع پرونده بیشتر «بی‌ادبی و تحقیر» است تا «نسبت دادن جرم»، دفاع شما باید به سمت تفکیک افترا از توهین برود.

نحوه ارائه مدارک و شواهد در لایحه دفاعیه

یکی از اشتباه‌های رایج در نمونه لایحه دفاعیه افترا این است که افراد فقط «داستان» را تعریف می‌کنند، اما به دادگاه نشان نمی‌دهند کدام قسمت قابل اثبات است. قاضی با روایت تنها تصمیم نمی‌گیرد؛ به «سند و قرینه» نیاز دارد. پس بهتر است لایحه شما شبیه یک پرونده منظم باشد: ادعاها، پشتوانه‌ها، و نتیجه‌گیری روشن.

اولین قدم، تفکیک شواهد است:

• مستندات نوشتاری: پیامک، چت، ایمیل، نامه، اظهارنامه، قرارداد، گزارش.
• محتوای دیجیتال: اسکرین‌شات، لینک، فایل صوتی/تصویری، پست شبکه‌های اجتماعی.
• شهادت و گواهی: اگر شاهد دارید، نام و نسبت او و موضوع شهادت را دقیق و خلاصه ذکر کنید.
• گزارش‌های رسمی: گزارش پلیس، صورت‌جلسه، نظریه کارشناسی (در صورت وجود).

در متن لایحه، مدارک را «پخش» نکنید. یک بخش جدا با عنوان «دلایل و مستندات» بگذارید و هر مدرک را شماره‌گذاری کنید: (پیوست ۱)، (پیوست ۲)… سپس در بدنه دفاع، هرجا ادعایی کردید، سریع به پیوست مربوط ارجاع دهید. این روش برای خوانایی عالی است و برای سئو هم خوب است چون متن ساختارمند می‌شود.

 

نکته حساس در پرونده‌های افترا: اگر ادعا بر سر «انتساب جرم» است، دقیقاً نشان دهید جمله مورد بحث چه بوده، در چه تاریخی، در چه بستری (گروه واتساپ، جلسه، پیام خصوصی) و با چه مخاطبانی مطرح شده است. گاهی همین جزئیات، عنصر «علنی بودن» یا «قصد انتساب» را تضعیف می‌کند. اگر فایل صوتی دارید، از دادگاه «استماع و ارجاع به کارشناسی» بخواهید و صرفاً به ادعا اکتفا نکنید.

نقش وکیل در نگارش لایحه دفاعیه افترا

در پرونده‌های تهمت و افترا، داشتن وکیل فقط برای «نوشتن یک متن مرتب» نیست؛ کار اصلی وکیل این است که اتهام را از نظر قانونی بشکافد و به دادگاه نشان دهد کدام رکن‌ها کامل نیست. خیلی وقت‌ها شاکی از نظر احساسی وارد پرونده می‌شود و چند جمله را به عنوان افترا مطرح می‌کند، اما از نگاه حقوقی ممکن است اصلاً افترا نباشد. وکیل این فاصله را دقیق توضیح می‌دهد.

اولین نقش وکیل، تشخیص عنوان درست است: آیا موضوع افتراست یا توهین؟ آیا نسبت دادن «جرم مشخص» رخ داده یا صرفاً انتقاد تند بوده؟ همین تشخیص روی مسیر دفاع اثر دارد.

دومین نقش، مدیریت ادله است. وکیل می‌داند کدام مدرک برای دادگاه قابل اتکاست و چطور باید به پرونده ضمیمه شود تا ایراد شکلی نخورد (مثلاً درباره اسکرین‌شات، اصالت، تاریخ، و انتساب به صاحب حساب).

سومین نقش، تنظیم لایحه با زبان دادگاه است: لایحه‌ای که فقط عاطفی باشد معمولاً اثر کمی دارد. وکیل با چینش درست تیترها، خلاصه‌سازی ماجرا، ارجاع منظم به پیوست‌ها، و اشاره به اصول آیین دادرسی کیفری، متن را قابل پذیرش‌تر می‌کند. همچنین در مواردی، وکیل به جای دفاع صرف، پیشنهاد مسیر می‌دهد: مثلاً «قرار منع تعقیب»، «منع پیگرد به دلیل فقدان عنصر قانونی/مادی»، یا دست‌کم «تغییر عنوان اتهام».

چهارمین نقش، گفت‌وگو برای حل‌وفصل است. در بسیاری از این پرونده‌ها، یک توافق منطقی و گذشت شاکی می‌تواند پرونده را سبک کند؛ وکیل با تجربه می‌داند چه زمانی مذاکره مفید است و چه زمانی باید محکم از موضع دفاعی جلو رفت.

روش‌های کاهش مجازات در پرونده‌های تهمت و افترا

در پرونده‌های افترا و تهمت، «کاهش مجازات» معمولاً از دو مسیر می‌آید: یا ثابت کنید اصلاً جرم محقق نشده (که بهترین نتیجه است)، یا اگر دادگاه به سمت محکومیت رفت، با ارائه جهات قانونی، مجازات را پایین بیاورید. برای همین در لایحه دفاعیه بهتر است هر دو مسیر را از قبل طراحی کنید: دفاع ماهوی + دفاع تخفیفی.

در مسیر اول، شما تلاش می‌کنید ارکان جرم را مخدوش کنید: صراحت نداشتن انتساب، مشخص نبودن جرم منتسب، نبودن قصد، یا نبودن انتشار به شکلی که دادگاه بپذیرد. اگر این بخش خوب نوشته شود، نتیجه می‌تواند برائت یا منع تعقیب باشد و اساساً بحث کاهش مجازات منتفی شود.

اما اگر پرونده به مرحله تخفیف رسید، چند عامل معمولاً اثرگذار است:

• اظهار ندامت و اصلاح رفتار: لحن لایحه مهم است؛ دفاع همراه با احترام، اثر بهتری از حمله مستقیم به شاکی دارد.
• فقدان سابقه کیفری مؤثر: اگر دارید، حتماً به آن اشاره کنید.
• اوضاع و احوال وقوع ماجرا: مثلاً تنش، تحریک، یا سوءتفاهمی که باعث بیان جمله شده است.
• جبران و دلجویی: در عمل، رضایت یا گذشت شاکی می‌تواند پرونده را سبک کند یا به سازش برساند.

درخواست اعمال جهات تخفیف طبق مقررات کلی تخفیف در قانون مجازات اسلامی (به زبان ساده: قانون به دادگاه اجازه می‌دهد در شرایطی مجازات را کاهش دهد).

لایحه دفاعیه جرم افترا

جرم افترا یکی از جرائم کیفری است که با هدف حفظ آبرو و حیثیت افراد در قانون تعریف شده است. افترا زمانی محقق می‌شود که فردی به دیگری اتهامی وارد کند که نتواند آن را اثبات کند.
در لایحه دفاعیه جرم افترا، لازم است که دلایل و مستندات کافی برای رد اتهام ارائه شود. این مستندات می‌توانند شامل شهادت شهود، مدارک کتبی یا حتی تحلیل‌های حقوقی باشند. همچنین، تأکید بر سوءنیت یا عدم سوءنیت در بیان اظهارات نقش کلیدی در نتیجه پرونده ایفا می‌کند.
برای تنظیم لایحه دفاعیه‌ای که مطابق با شرایط پرونده شما باشد، موسسه حقوقی ملی وکیل در خدمت شماست. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

مثال

به عنوان مثال: سرقت و دزدی در قانون اساسی جمهوری اسلامی جرم شناخته شده است بنابراین اگر آن را به کسی نسبت دهند در صورتی که آن شخص سارق نباشد یا سابقه سرقت نداشته باشد، به او تهمت و افترا زده است.

بنابراین فرد می تواند از شخصی که به او تهت زده است شکایت نماید البته فقط در صورتی که بتواندثابت کند مورد تهمت قرار گرفته است یا فردی در هنگام وقوع تهمت در آن مکان بوده باشد و بتواند شهادت دهد؛ در غیر این صورت نمی تواند کاری از پیش ببرد.

اما اگر فردی به فرد دیگری عمل مجرمانه ای نسبت دهد و ثابت شود که فرد واقعا دزد است دیگر آن عمل مجرمانه، تهمت و افترا نمی باشد.

پس افترا و تهمت به معنی این است که عمل مجرمانه ای را به شخصی بزنیم و نتوانیم آن را به اثبات برسانیم.

شخصیت فرد در در قضاوت عرف و تهمت و توهینی که به وی شده تأثیر بسزایی دارد.

به عنوان مثال: اگر به یک پزشک یا معلم بگویی بی سواد، عرفا این حرف توهین محسوب می شود؛ اما اگر به یک کارگر معدن یا یک کارگر ساختمانی بگویید بی سواد، این حرف توهین و افترا حساب نمی شود.

 

در برخی موارد هم پیش می آید که یک نفر به شخصی عمل مجرمانه ای همچون کلاهبرداری را نسبت می دهد اما شخص از جنبه و روحیه بالایی برخوردار می باشد و نارحت نمی شود با این حال توهینی که به وی شده است یک تهمت و افترا محسوب می شود.

در واقع فرقی ندارد که شخص ناراحت شود یا نشود، در هر صورت توهین و افترا انجام شده است.

 

چگونه می توانیم در مقابل توهین، تهمت و افترا از خود دفاع کنیم؟

لازم به ذکر است که توهین و افترا در یک صورت قابل پیگیری می باشد، که شاکی خصوصی داشته باشد؛ در غیر این صورت قابل پیگیری نیست.

درضمن باید بدانید که شخص متشاکی باید ثابت کند که به او تهمت و افترا زده شده است در غیر این صورت شکایت پیگیری نخواهد شد.

اما اگر شاکی از شکایت خود صرف نظر کند و رضایت دهد یا اینکه ثابت شود علت فحاشی های متهم،تحریک شاکی بوده است پرونده مختومه می شود و فرد متهم از تهمت ها و توهین بری می شود.

اگر کسی بخواهد در مقابل توهین ها و تهمت ها از خود دفاع نماید، باید بتواند ثابت کند که به وی تهمت زده اند.

همچنین اگر ثابت شود که توهین های بیان شده از سر صداقت و بدون قصد و غرض بیان شده استو یا برای حفظ آبروی شخص گفته شده است، شخص از افترا بری می شود.

 

تهمت و افترا چه جرایمی را به دنبال خواهد داشت؟

در قوانین اساسی جمهوری اسلامی، تهمت و افترا پیگرد قانونی به همراه دارد.

اگر بخواهیم به گونه دقیق تری برای شما جزای کسی را که به دیگری افترا می زند را عنوان کنیم؛ باید گفت: در ماده ۶۹۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است که: اگر هر شخصی به ‌وسیله اوراق چاپی یا خطی یا به ‌وسیله ی  درج در روزنامه و… و یا به هر وسیله دیگر به کسی عملی مجرمانه  را صریحاً نسبت دهد یا آنها را ثابت نماید، غیر از مواردی که موجب حد است به یک ماه تا یک سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد.

همچنین لازم به ذکر است که با پیشرفت علم و تکنولوژی، هرگونه تهمت، توهین و افترایی که به وسیله شبکه های مجازی (مانند تلگرام، واتس آپ، اینستاگرام و…) و پیامک های کوتاه و اینترنت قابل اثبات باشد؛ پیگرد قانونی دارد.

دفاع از خود در برابر تهمت

تهمت زدن به دیگران جرم محسوب می‌شود؛ اما اگر شما به ناحق به این جرم متهم شده‌اید، باید با آگاهی و دقت از خود دفاع کنید.
دفاع از خود در این موارد شامل چند مرحله است:

1. جمع‌آوری مدارک: هرگونه مدرک یا سندی که بی‌گناهی شما را نشان دهد.
2. مشاوره با وکیل: مشورت با یک حقوقدان متخصص برای تدوین دفاعیه‌ای محکم.
3. استناد به قانون: استفاده از مواد قانونی نظیر ماده ۶۹۷ برای اثبات عدم قصد و نیت مجرمانه.
   شما می‌توانید برای تهیه دفاعیه‌ای دقیق و مؤثر با وکلای مجرب موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

متن دفاع از خود در برابر تهمت

دفاع از خود در برابر تهمت نیازمند آگاهی کامل از حقوق قانونی و نحوه ارائه شواهد است. اگر به ناحق به شما تهمت زده شده است، شما حق دارید با ارائه مدارک و استناد به قانون از خود دفاع کنید.
اولین گام در دفاع، جمع‌آوری مدارک مرتبط است. این مدارک می‌توانند شامل پیام‌ها، ایمیل‌ها، شهادت شهود یا هرگونه سند دیگری باشند که بی‌گناهی شما را اثبات می‌کند.

همچنین، آشنایی با مواد قانونی مرتبط، نظیر ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، می‌تواند قدرت دفاع از خود را افزایش دهد.برای دریافت مشاوره و کمک در این زمینه، با موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

نمونه حکم توهین و افترا

صدور حکم در پرونده‌های توهین و افترا بستگی به شواهد، مدارک و مستندات ارائه‌شده به دادگاه دارد. بر اساس ماده ۶۰۸ و ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی، مجازات توهین و افترا می‌تواند شامل جریمه نقدی، شلاق یا حتی حبس باشد.

برای مثال، اگر شاکی بتواند ثابت کند که اظهارات متهم باعث خدشه به حیثیت او شده است، دادگاه معمولاً حکم به نفع شاکی صادر می‌کند. با این حال، اگر متهم بتواند سوءنیت خود را رد کند یا عدم صحت اتهام وارده را اثبات نماید، ممکن است از مجازات معاف شود.

برای تحلیل بهتر پرونده و کسب اطلاعات بیشتر، با موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید. شماره تماس: ۰۹۱۲۱۳۰۴۰۸۵.

افترا بالفعل در ماده 699 قانون (م. ا.) آورده شده است که:

هرکس با علم اینکه، عامداً به ‌قصد متهم کردن دیگری، اسباب  و آلات جرم و یا اشیائی را که پیدا شدن آن در وسایل یک شخص سبب اتهام به وی می‌گردد،

بدون اطلاع آن شخص در منزل، محل کار، جیب، کیف و یا وسایلی که متعلق به اوست گذارد و یا پنهان نماید؛  یا به هر شیوه ی دیگری متعلق به او قلمداد کند و در اثر این عمل، شخص مزبور تعقیب گردد.

پس از صدور حکم منع تعقیب و یا حکم بی گناهی و تبرئه شدن قطعی آن شخص، مرتکب به حبس از شش ماه تا سه سال و یا تا 74 ضربه شلاق محکوم می ‌شود.

همچنین این حکم در ماده 700 ق.م.ا برای کسانی که به شخصی یا اشخاصی تهمت قذف میزنند نیز آمده است و اجرا می شود. قذف به معنی نسبت دادن زنا یا لواط به شخص دیگر، هرچند مرده باشد؛ است.

البته لازم به ذکر می باشد که اگر به کسی تهمت ناروا یا نامشروع بزنید، در صورتی که نتوانید ادعای خود را ثابت نمایید، وی می تواند از شما شکایت نموده و اعاده حیثیت نماید.

خوشحالیم که امروز توانستیم شما را با موضوع قضایی نمونه لایحه دفاعیه تهمت و افترا در خدمت شما عزیزان باشیم؛ امید است که به خوبی شما را راهنمایی کرده باشم.